Στο σκάνδαλο που έχει τινάξει στον αέρα τις πολεοδομικές υπηρεσίες της Αττικής, οι περισσότεροι κοιτούν —δικαιολογημένα— προς όσους φέρονται να «τάιζαν» το κύκλωμα. Όμως μέσα στις 3.500 σελίδες της δικογραφίας υπάρχει και μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί δυνατά: η ιστορία ενός δημάρχου που στάθηκε όρθιος.
Ο δήμαρχος Ελληνικού–Αργυρούπολης Γιάννης Κωνσταντάτος δεν λύγισε. Και ακριβώς επειδή δεν λύγισε, έγινε στόχος.
Όταν η εντιμότητα γίνεται «πρόβλημα»
Σύμφωνα με όσα καταγράφονται στις απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες της δικογραφίας, ο φερόμενος ως «εγκέφαλος» του κυκλώματος, ο αρχιτέκτονας-μηχανικός Θεόδωρος Μινέσχος, δεν περιορίστηκε στις πολεοδομίες όπου δρούσε. Άπλωσε το χέρι του και προς την Αργυρούπολη, για μια οικοδομική υπόθεση που είχε «παγώσει».
Εκεί βρήκε τοίχο. Η διευθύντρια της Υπηρεσίας Δόμησης, Θεοδώρα Νιάρχου, αρνήθηκε να ανακαλέσει και επέμεινε στον νόμο. Και από πάνω της, ο δήμαρχος Κωνσταντάτος, που εποπτεύει την Πολεοδομία, δεν συναίνεσε σε καμία παρέκκλιση. Δύο δημόσιοι λειτουργοί που έκαναν, απλώς, τη δουλειά τους σωστά.
Για το κύκλωμα, αυτό ήταν αρκετό για να τους κηρύξει τον πόλεμο.
Οι διάλογοι — αυτούσιοι
Στις καταγεγραμμένες συνομιλίες, ο Μινέσχος φέρεται να καθοδηγεί τον πολιτικό μηχανικό Άγγελο Δημητράτο να χρησιμοποιήσει έγγραφο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ως μοχλό πίεσης. Κρίσιμη λεπτομέρεια: το έγγραφο φέρεται να στάλθηκε χωρίς αριθμό πρωτοκόλλου, μόνο στο email του δημάρχου, ώστε να παραπλανηθεί η υπηρεσία.
Στο ίδιο απόσπασμα, αναφερόμενος στον δήμαρχο, ξεσπά:
ΜΙΝΕΣΧΟΣ: «Ο γραμματέας λοιπόν επέλεξε να μη βάλει πρωτόκολλο και να στείλει το έγγραφο μόνο στο email του Δημάρχου Αργυρουπόλεως. Ο Δήμαρχος Αργυρούπολης είναι εκείνο το αρχίδι, ο Κεφαλλονίτης; Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΤΟΣ;»
ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ: «Μια στιγμή να το… να το βρω. Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΤΟΣ, ναι.»
ΜΙΝΕΣΧΟΣ: «Δεν είναι σωστό αυτό το πράγμα. Γιατί αυτή τη στιγμή ο αρχίδας αυτός θα το πάρει, θα το κόψει σε λωρίδες κωλόχαρτο, και θα το προσαρμόσει στο κωλόχαρτο της τουαλέτας του, να το έχει να σκουπίζεται. Κατάλαβες;»
Και παρακάτω, το σχέδιο γίνεται ξεκάθαρο — η νομιμότητα να μετατραπεί σε όπλο εναντίον αυτών που την τηρούν:
ΜΙΝΕΣΧΟΣ: «Ναι, άρα είναι με πρωτόκολλο, έτσι, το εγγραφάκι αυτό το παίρνεις και το πας στον εισαγγελέα.»
Όταν διαπιστώνει ότι καμία πίεση δεν περνά, η οργή κορυφώνεται σε ανοιχτή απειλή:
ΜΙΝΕΣΧΟΣ: «Ναι, ναι, θα τους γαμήσω εγώ και ό,τι θέλει ας γίνει.»
Οι αναφορές προς τη διευθύντρια Νιάρχου και τη μηχανικό Μαργαρίτα Μπούτσιου περιλαμβάνουν εξίσου χυδαίες και απροκάλυπτα μισογυνιστικές εκφράσεις και απειλές δίωξης — τέτοιες που, όπως σχολιάστηκε, «ούτε στην Τρούμπα δεν ακούγονται».
Το τίμημα της άρνησης
Ας το πούμε όπως είναι. Σε μια υπόθεση που έχει ήδη στείλει έξι ανθρώπους στη φυλακή και οδήγησε στην παραίτηση Γενικού Γραμματέα Χωρικού Σχεδιασμού, ο Γιάννης Κωνσταντάτος δεν εμφανίζεται πουθενά να ζητά, να παίρνει ή να ανέχεται. Εμφανίζεται μόνο ως εμπόδιο. Ως ο άνθρωπος που το κύκλωμα δεν μπόρεσε να αγοράσει, να εκβιάσει ή να τρομάξει.
Το τίμημα που πλήρωσε δεν ήταν «τσεπάκι». Ήταν ύβρεις, συκοφαντία και σχεδιασμός να σταλεί άδικα στον εισαγγελέα. Και παρ’ όλα αυτά, ο δήμαρχος και η υπηρεσία του κράτησαν στάση. Αυτό δεν είναι αυτονόητο στη σημερινή αυτοδιοίκηση. Είναι σπάνιο. Και είναι ακριβώς αυτό που οφείλουμε να αναγνωρίζουμε.
Κληθείς να τοποθετηθεί, ο δήμαρχος κράτησε τον ψυχραιμότερο και πιο θεσμικό τόνο όλης της υπόθεσης:
«Δεν έχω ενημερωθεί για το περιεχόμενο της δικογραφίας ούτε για όσα μου περιγράφετε ότι αναφέρονται σε αυτήν και αφορούν την Πολεοδομία της οποίας έχω την ευθύνη. Περιμένω να διαβάσω όσα θα δημοσιεύσετε και, σε συνεργασία με τη νομική μας υπηρεσία, θα αποφασίσουμε αν θα κινηθούμε και νομικά.»
Καμία θεατρινίστικη δήλωση, καμία εκμετάλλευση της στιγμής. Μετρημένα λόγια ανθρώπου που ξέρει ότι δεν έχει τίποτα να φοβηθεί.
Αυτοί αξίζουν την αναγνώριση
Είναι εύκολο να γεμίσει ένα ρεπορτάζ με ονόματα κατηγορουμένων. Είναι πιο δύσκολο, και πιο σημαντικό, να σταθείς σε εκείνους που αντιστάθηκαν. Ο Γιάννης Κωνσταντάτος και η Θεοδώρα Νιάρχου είπαν «όχι» τη στιγμή που το «ναι» θα ήταν πιο εύκολο και πιο ασφαλές. Σήκωσαν τείχος εκεί που άλλοι υποχώρησαν.
Σε μια εποχή που η εμπιστοσύνη στον δημόσιο βίο δοκιμάζεται καθημερινά, η Αργυρούπολη έχει έναν δήμαρχο που, όταν χτύπησε την πόρτα του η διαφθορά, της έκλεισε την πόρτα στα μούτρα. Αυτό αξίζει να ειπωθεί. Και να μην ξεχαστεί.
Πηγή: εφημερίδα «ΤΟΠΑΡΧΗΣ», Αρ. Φύλλου 40, Τρίτη 16 Ιουνίου 2026
