Ο Άλιμος προβάλλεται συχνά ως η λαμπερή βιτρίνα της Αθηναϊκής Ριβιέρας. Μια πόλη των χρωμάτων, των social media και μιας αψεγάδιαστης επικοινωνιακής πολιτικής. Για έναν εξωτερικό παρατηρητή, ωστόσο, είναι ξεκάθαρο πως πρόκειται για τον τόπο όπου το «φαίνεσθαι» κερδίζει κατά κράτος το «είναι», και όπου τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας κρύβονται επιμελώς κάτω από το (ομολογουμένως ντιζάιν) χαλί της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής.
Έργα Υποδομής ή «Πάμε Στοίχημα»;
Η στρατηγική της διοίκησης στα μεγάλα έργα μοιάζει με καλοκαιρινή επιθεώρηση. Αρκεί να κοιτάξει κανείς τα βασικά νούμερα του προγράμματος:
- Το Γεφύρι της Άρτας (Έκδοση Κανάρη): Η σύμβαση για το πολύπαθο αντιπλημμυρικό έργο της οδού Κανάρη διαλύθηκε. Ξανά. Προφανώς, η διοίκηση κρίνει ότι οι κάτοικοι χρειάζονται περισσότερες ευκαιρίες για θαλάσσια σπορ εντός του αστικού ιστού. Όταν βρέχει, η περιοχή μετατρέπεται στον απόλυτο προορισμό για rafting. Η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο!
- Εκπαίδευση στο Ύπαιθρο: Ένας Παιδικός Σταθμός γκρεμίστηκε χωρίς να υπάρχει καν σχέδιο ή μέριμνα να χτιστεί νέος. Αλλά ποιος χρειάζεται σύγχρονα, ασφαλή κτίρια όταν μπορεί να εφαρμοστεί το πρωτοποριακό μοντέλο της «αόρατης εκπαίδευσης»;
Survivor: Alimos Edition
Η καθημερινότητα στους δρόμους του Αλίμου αποτελεί μια διαρκή δοκιμασία για γερά νεύρα:
- Το Τρίαθλο του Πεζοδρομίου: Το να κάνει ένας γονιός μια απλή βόλτα με το παιδικό καρότσι – ή ένα ΑμεΑ με αμαξίδιο – είναι πλέον extreme sport. Εμπόδια από αυθαίρετα παρκαρισμένα οχήματα, σπασμένες πλάκες, δέντρα που φυτρώνουν στη μέση της διαδρομής και κολωνάκια-παγίδες συνθέτουν το σκηνικό. Αν κάποιος καταφέρει να φτάσει στον προορισμό του χωρίς να αναποδογυρίσει το καρότσι, ο Δήμος θα έπρεπε να του απονέμει μετάλλιο.
- Η Ρουλέτα των Σημάνσεων: Οι σημάνσεις στους δρόμους αλλάζουν με την ταχύτητα που αλλάζουν τα trends στο TikTok. Χωρίς κανένα προφανές κυκλοφοριακό σχέδιο, η οδήγηση στην περιοχή θυμίζει escape room.
- Το Μυστήριο της Παραλίας: Η πρόσβαση στις παραλίες δυσκολεύει ανεξήγητα κάθε χρόνο. Η παραλιακή ζώνη είναι υπέροχη, αρκεί οι επισκέπτες και οι ντόπιοι να την κοιτούν από μακριά ή να έχουν κληρονομήσει κάποιον μυστικό πειρατικό χάρτη προσέγγισης της ακτής.
Το Θαύμα της Θουκυδίδου
Μπροστά σε όλα αυτά τα «ασήμαντα» προβλήματα υποδομών, η Δημοτική Αρχή έδωσε την ηχηρή της απάντηση με ένα έργο πνοής. Ένα έργο που θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στην ιστορία της παγκόσμιας τοπικής αυτοδιοίκησης:
Τοποθετήθηκε ένα παγκάκι διπλής όψης στην οδό Θουκυδίδου!
Μπορεί οι δημότες να μην έχουν πού να αφήσουν τα παιδιά τους, μπορεί να χρειάζονται φουσκωτό για να διασχίσουν τους δρόμους τον χειμώνα, αλλά μπορούν πλέον να καθίσουν αναπαυτικά και να επιλέξουν αν θέλουν να κοιτάνε τη βιτρίνα του απέναντι καταστήματος ή την κίνηση της ασφάλτου. Αυτό είναι το αποκορύφωμα της αστικής εργονομίας.
Επικοινωνία 1 – Ουσία 0
Αυτό ακριβώς το παγκάκι είναι το απόλυτο μνημείο της τωρινής Δημοτικής Αρχής. Συμβολίζει τέλεια μια διοίκηση που έχει τερματίσει την τέχνη του PR, των εντυπωσιακών φωτογραφιών και της ιλουστρασιόν βιτρίνας, αλλά έχει χάσει εντελώς την επαφή με την ουσία των σοβαρών προβλημάτων της πόλης.
Όσο το «φαίνεσθαι» θριαμβεύει, το «είναι» του Αλίμου βουλιάζει. Αλλά την επόμενη φορά που ένας κάτοικος θα ιδρώσει για να ξεκολλήσει το καρότσι του από ένα σπασμένο πεζοδρόμιο, μπορεί απλά να ανοίξει τα social media του Δήμου και να θαυμάσει το πόσο όμορφα δείχνουν όλα μέσα από τα κατάλληλα ψηφιακά φίλτρα.
