Διαλύθηκε —για ακόμη μία φορά— η εργολαβία του αντιπλημμυρικού έργου της οδού Κανάρη. Δεκατέσσερα χρόνια μετά την πρώτη μελέτη, το έργο που υποτίθεται ότι θα θωράκιζε το Καλαμάκι από τις πλημμύρες παραμένει στον αέρα. Και ενώ ο Άλιμος μπαίνει στο καλοκαίρι ξανά εντελώς ακάλυπτος —με την επόμενη φθινοπωρινή νεροποντή να απειλεί ξανά ισόγεια και υπόγεια— η δημοτική αρχή Κονδύλη βρήκε χρόνο για τηλεοπτικές εμφανίσεις και για το σόου με τα κλασικά αυτοκίνητα, όχι όμως για να ενημερώσει τους δημότες ότι το έργο ναυάγησε ξανά.
Το έμαθαν από την αντιπολίτευση
Η πιο αποκαλυπτική λεπτομέρεια δεν είναι η ίδια η διάλυση της σύμβασης. Είναι ο τρόπος που έγινε γνωστή.
Τη διάλυση της υφιστάμενης εργολαβίας, σύμφωνα με την απόφαση 684/2026 της Περιφέρειας Αττικής (11 Μαΐου), χρειάστηκε να τη φέρει στο τραπέζι ο επικεφαλής της παράταξης «Εμείς στον Άλιμο», Θωμάς Γιούργας, στη συνεδρίαση Λογοδοσίας — ώστε να ενημερωθούν επιτέλους και οι δημότες, αλλά και το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο. Μόνο τότε, και αφού πιέστηκε, ο δήμαρχος Ανδρέας Κονδύλης επιβεβαίωσε δημόσια το αυτονόητο: η σύμβαση διαλύεται, το έργο ξαναπάει για νέα διαδικασία ανάθεσης, και η ολοκλήρωσή του μετατίθεται —στην καλύτερη περίπτωση— για το τέλος του 2028.
Με άλλα λόγια: για ένα έργο ζωτικής σημασίας, που αφορά την ασφάλεια περιουσιών και ανθρώπων, η ενημέρωση δεν ήρθε από τη διοίκηση. Ήρθε επειδή την απαίτησε η αντιπολίτευση.
Δεκατέσσερα χρόνια καθυστέρησης — και η περιοχή ξαναπλημμυρίζει
Το αντιπλημμυρικό της Κανάρη δεν είναι ένα οποιοδήποτε έργο. Είναι το έργο που, με αγωγούς και φρεάτια ομβρίων, υποτίθεται ότι θωρακίζει ολόκληρο το Καλαμάκι ώστε να σταματήσουν να πλημμυρίζουν δρόμοι και ιδιοκτησίες στις έντονες βροχοπτώσεις.
Η μελέτη ξεκίνησε να προετοιμάζεται ήδη από το 2012. Ακολούθησε ένα ατελείωτο σίριαλ ακυρώσεων, διαφωνιών και αναζήτησης χρηματοδότησης. Το 2019 ο εργολάβος άρχισε δουλειά, για να σταματήσει ξανά. Και φτάσαμε στο 2026 με το έργο ακόμη ανεκτέλεστο — και την περιοχή να έχει ξαναπλημμυρίσει μέσα στον χειμώνα, στην πρώτη σοβαρή νεροποντή. Δεκατέσσερα χρόνια. Μια ολόκληρη γενιά δημοτών έχει μάθει να βγάζει τις αντλίες κάθε φορά που «ανοίγουν οι ουρανοί».
Τώρα, μέσα στο καλοκαίρι, η διοίκηση έχει μπροστά της το μοναδικό στεγνό παράθυρο για να τρέξει τη νέα διαδικασία και να κερδίσει χρόνο πριν τις φθινοπωρινές βροχές. Αντί γι’ αυτό, μας λέει να περιμένουμε μέχρι το 2028. Δηλαδή, με τα γνωστά χρονοδιαγράμματα του δημόσιου τομέα, ποιος ξέρει πότε — και με πόσες ακόμη πλημμύρες στο ενδιάμεσο.
Οι δικαιολογίες — και οι ευθύνες
Στη συνεδρίαση, ο δήμαρχος απέδωσε τα προβλήματα στα υπόγεια δίκτυα και στα τεχνικά δεδομένα που αποκαλύφθηκαν στις εκσκαφές, υποστηρίζοντας ότι ο επόμενος ανάδοχος θα κινδύνευε να κολλήσει στα ίδια εμπόδια. Παραδέχθηκε, μάλιστα, ότι η αρχική εργολαβία είχε δοθεί με έκπτωση 54% — ποσοστό που, όπως είπε, δεν επιτρέπει την ομαλή εκτέλεση ενός τόσο σύνθετου έργου.
Εύλογο το επιχείρημα. Γεννά όμως ένα ακόμη πιο εύλογο ερώτημα: ποιος κατακύρωσε εξαρχής το έργο με μια τέτοια έκπτωση-«μαϊμού», που από την πρώτη στιγμή έκανε αδύνατη τη σωστή εκτέλεσή του; Η αναγνώριση του προβλήματος το 2026 δεν είναι άλλοθι· είναι ομολογία ότι το έργο διαχειρίστηκε λάθος επί χρόνια.
Τα φώτα στα supercars, το σκοτάδι στις υποδομές
Την ίδια ακριβώς περίοδο που το αντιπλημμυρικό ναυαγούσε χωρίς λέξη ενημέρωσης, ο δήμαρχος αφιέρωνε αναρτήσεις και τηλεοπτικές εμφανίσεις στο 7ο Alimos Classic Car Sunday — το λαμπερό σόου με τα κλασικά αυτοκίνητα στην παραλιακή, σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο Νίκο Μαστοράκη, με Bugatti, McLaren, τις λιμουζίνες του Ιδρύματος Ωνάση και πλήθος celebrities.
Κανείς δεν είναι αντίθετος στις πολιτιστικές εκδηλώσεις. Το ζήτημα είναι η ιεράρχηση. Η παράταξη «Εμείς στον Άλιμο» καταγγέλλει ότι το συγκεκριμένο υπερθέαμα επιβαρύνει ξανά τους δημότες με χιλιάδες ευρώ — και, κυρίως, ότι απορροφά τον χρόνο και την προσοχή μιας διοίκησης που δεν βρήκε λίγα λεπτά για να πει την αλήθεια στους πολίτες για ένα έργο που τους αφορά μέσα στα σπίτια τους.
Όταν η εικόνα προηγείται της υποδομής, το αποτέλεσμα είναι αυτό: εντυπωσιακά στιγμιότυπα στον πεζόδρομο, νερά στα ισόγεια λίγους δρόμους πιο πέρα.
Και ο 5ος Παιδικός Σταθμός στη Θουκυδίδου
Το μοτίβο δεν σταματά στο αντιπλημμυρικό. Η διοίκηση επιμένει, παρά τις αντιδράσεις κατοίκων που κρατούν από το 2022, στην κατεδάφιση του 5ου Παιδικού Σταθμού στην οδό Θουκυδίδου, στο πλαίσιο του σχεδίου για το νέο δημαρχείο — ένα έργο που, σύμφωνα με τις αντιρρήσεις που έχουν κατατεθεί, ξεπερνά τα 12 εκατομμύρια ευρώ. Αντί για ουσιαστικά νέα έργα στη σχολική στέγη και τις υποδομές, λοιπόν, η επιλογή είναι περισσότερο τσιμέντο εκεί που υπάρχει ήδη ένας λειτουργικός παιδικός σταθμός.
Η ουσία
Διάλυση εργολαβίας στο αντιπλημμυρικό, μετάθεση για το 2028, ενημέρωση που ήρθε μόνο επειδή την επέβαλε η αντιπολίτευση, και παράλληλα ένα κανόνι δημόσιας εικόνας γύρω από κλασικά αυτοκίνητα. Αυτές οι επιλογές δεν είναι λεπτομέρειες· είναι η ίδια η κουλτούρα μιας διοίκησης που φαίνεται να μετράει τις επιτυχίες της σε likes και τηλεοπτικά λεπτά, και όχι σε ολοκληρωμένα έργα.
Στο τέλος, το λογαριασμό τον πληρώνουν —κυριολεκτικά— οι δημότες: με τα χρήματά τους, και με τα νερά που, στην επόμενη μπόρα, θα ξαναβρούν τον δρόμο τους προς τα σπίτια τους.
Γιατί αυτές οι επιλογές μάς αφορούν όλες και όλους.
